Bij de landing van de helikopter, konden we mensen langs de weg zien kijken. Een welkomstcomite wachtte ons op. Na de officiele papierwinkel, mochten we met de jeep mee naar het centrum. Bij Sikkim Tourist Office werden we vriendelijk ontvangen. De zoektocht naar een hotel bleek een ander paar mouwen. Niet nodig om een toer van de stad te nemen, we hebben anderhalf uur gezocht naar een guest house…om te horen dat die volzet was! Uiteindelijk een kamertje met uitzicht op Mount Kangchendzonga (weliswaar van achter tralies) gevonden: Hotel Karsonam.
Dinner at Masala’s bleek een ware uitdaging te zijn. Obers die weinig engels begrijpen/spreken. Een vegetarisch restaurant met veel pikante gerechten. We bestelden lukraak: dum aloo, paratha, butter naan, paneer…Onze keuzes smaakten!
De dag erop waren veel bezienswaardigheden dicht: ZONDAG! Maar geen nood, de markt in de Kangchendzonga bazaar was open. De mensen kwamen van ver om hun fruit, groenten en kleren te verkopen. HOT ‘N SPICY kruiden en pepertjes! Voor een appel en een ei (allebei te vinden op de markt 
) kochten we een papaya, twee granaatappels en een sweetie. De boeren en boerinnekes hadden geen probleem met de fotocamera. De beenhouwersstraat lag daar ook dichtbij. Biefstukken, buffelvlees, varkenskoteletjes, lamsvlees en levende kippen werden zorgvuldig en in vrij propere omstandigheden klaargemaakt. Geen vlieg te bespeuren!
Na de gezellige drukte van de markt, zijn we naar Enchay Gompa gewandeld. Trappen!
Eens de poorten van het tibetaans monnikenklooster voorbij: rust! Klaar voor bezinning. En dan een paar hordes indische toeristen die de jonge monniken bij hun arm pakken (jawel pakken, niet nemen of vragen) om op de foto te staan. We hebben daar een tijdje op een bankje gezeten. De jonge monniken gadegeslaan. Een vriendelijke deugniet die met een komkommer rondliep, bood elk van ons een mini-appeltje aan. De gulheid en gastvrijheid van z’n gebaar deed ons smelten. Zo’n appeltje smaakt veel beter dan eentje van de winkel!
De trektocht naar Dzongri, gelegen in het Kangzhendzonga National Park, werd diezelfde avond vastgelegd voor vertrek op woensdag. Restaurant Norphal bood daarna verzachting voor onze portefeuille 
Chow mein en fried rice met een Dansberg biertje voor Bart (75 cl – 5%). Lekker en goedkoop.
Maandag was het Institute of Tibetology wel open. Terug een ware zoektocht om het te vinden. Echt wel de moeite: een bibliotheek van buddhistische manuscripten, oude foto’s van hun laatste chogyal (koning) en prachtige zijden thankas van Buddha. Geen foto’s toegelaten, jammer. Om terug te keren, hebben we de kabelbaan genomen van helemaal beneden in Gangtok terug naar boven, dichtbij ons nieuw hotel “Mintokling Guest House”. Heel ruim. Zonder miertjes in de douche of motteballen in de lavabo. En een onbelemmerd uitzicht op diene heilige berg Mt. Kangchendzonga…vanuit ons bed!!
Na een lekker ontbijt, het Tsomgo (of Changu of Tssangu) meer bezocht gelegen op een hoogte van 4030m. Overal zijn gebedsvlagjes te bespeuren in de kleuren geel (aarde), groen (water), wit (lucht), rood (vuur) en blauw (hemel). Deze worden door gelovigen op de markt gekocht. Daarna laten ze de vlagjes zegenen door een lama. Hoe hoger de vlagjes ophangen (hier op de bergflanken op 4000m), hoe verder de wind de gebeden kan meevoeren ten gunste van allen. Dit meer is heilig voor buddhisten en hindu’s. De sikhs gaan naar een tempel wat verderop. Die indische toeristen uit Kolkata zijn we tegengekomen in het gehucht Kyangnosla. Samen een black tea gedronken. En een kleine deugniet met grote dorst, dronk rechtstreeks van de karaf ipv het water eerst in een glas te schenken. Gelukkig wordt thee gekookt! In de regio is wel heel duidelijk een militaire aanwezigheid: veel militaire kampen langs de weg. Geen problemen.
Eenmaal in Gangtok terug, hebben we de koninklijke kapel bezocht. Nawang heeft ons daar veel uitleg gegeven. Hij is Bhutia afkomstig uit Pelling, het westen van Sikkim (gangtok ligt in het oosten). We zijn uitgenodigd om bij z’n familie te verblijven in Pelling na onze trektocht. Leuk en spannend vooruitzicht! De lama Tenzing Nogru heeft een schets ondertekend die Karen heeft gemaakt van de koninklijke kapel. Fotograferen was verboden, dus schets gemaakt.
En ook een ziekenhuis hebben we bezocht. Met een shared jeep zijn we in Tadong aangekomen waar het Manipal Private Hospital gelegen is. Na een paar keer bellen, is Karen dan toch op de NICU (neonatale intensieve zorgen afdeling) binnengeraakt. Kleine unit met behoorlijke medische apparatuur. Zelfs een aparte afkolfruimte! Leuke roze unifromen En gewatteerde compressen als pamper voor de kleintjes.
Morgen gaan we vertrekken uit Gangtok voor een trektocht naar Dzongri. Gedurende minstens zeven dagen zullen we geen computer meer te zien krijgen! Eenmaal terug in Pelling, proberen we een vervolg te breien aan onze blog. Tot dan!
